Kołyskowa Dytjatku Bożomu

Nicz oksamytom wsju zemlju ukryła.
Tilky Marija ne spyt.
Nyni synoczka wona porodyła –
Jaka ż to radisna myt!

Pryspiw:
Spy, mij małeseńkyj synu.
Ja wże tebe ne pokynu.
Radist diłytymu j hore,
Hory zdołaju i more.

Swityt zorja pered wchodom w peczeru,
Czuty pastuszi dzwinky.
Anheł pidnjaw swoji truby swjaszczenni.
I pro nowynu zwistyw.

Tut iz okruh pastuszky pozbihałys:
«De nowyna iz nowyn?»
Anhelskyj hołos probywsja kriz hałas:
«Ce narodyws Bożyj Syn!»

Hołowy mowczky usi poschyljały,
Bohowi czest widdały.
Schidni cari wże sjudy pospiszały,
Nesły swjaszczenni dary.

Skilky szcze horja czeka na Dytjatko:
Irod wże toczyt nożi.
«Szwydsze bery dorohe nemowljatko
I do Jehyptu biży».

Dolja ternysta czekaje na ńoho –
Łjudstwu spasinnja nesty.
Muky poperedu szcze i Hołhofa.
Nyni ż tycheseńko spy.