Łuk’janiwskyj SIZO

Wesna iznow pryjszła.
Prominczyky tepła
U kameri mojij ljahły na stił.
W tij kameri wona
Sydiła, jak i ja.
Zhadaty wse nemaje sył.

Buły kołys czasy,
I żyw ty, jak usi,
Ta rano zrozumiw odyn zakon:
Z wowkamy choczesz żyt –
Po wowczy treba wyt.
Toj woj teper, nenacze ston.

Pryspiw:
Łuk’janiwskyj SIZO, witer z pahorbiw.
Koły ja bankuwaw, ta j na Bankowij –
Ważke polityky jarmo, oj ważke, pyzdec jake...
Łuk’janiwskyj SIZO, witer z pahorbiw.
Nadija iszcze je, nacze marewo.
Ta ne suddja, zwyczajno, hubyt, a u władi perebor.

Koły ty nahori,
Tak bude ne zawżdy –
Odnoji myti wraz use znyka.
I serce tysne strach,
I druzi każut: "Nach!"
Bo ty uże prostyj ZeKa.

Pryspiw (2)