Meni tebe mało

Mojimy rukamy ty tak czasto maljujesz minor,
Mojimy dumkamy ty tak nahło mowczysz słowa,
Mojimy pisnjamy ty darujesz sobi ljubow,
I obraz twij w dzerkali schożyj, niby ja.

I koły zranku sonce obłyzuje wikno
Błahajesz widdatysja jomu w ostannij raz.
Skaży meni, w kotrij posypłetsja domino
I skilky zahadano switła dlja nas.

Pryspiw:
Meni tebe mało, i wse ce tak dywno.
Ja dywljusja w oczi dzerkalnij ljudyni.
Meni tebe mało, napytysja choczu.
Łjudyna iz dzerkała zakochana w osiń.

Zełeni-zełeni krapli dywljatsja w mij bik,
Mowczat w moju storonu i łowljat mij takt.
Taki neprykajani, jak misjac na zori,
Ta j dali neskoreni, w kożen nowyj akt.

Pryspiw (2)