Tebe moja newesta

Udywłena, w serdce ja zaszёł s namёka.
Ti y ne dumała, czto wsё nastolko s tołkom.
Tokom sudbi proszyło, wiłezło szyło y nas pryszyło.
Poszła wołna skwoz moy "Da" w tebja.
Skwoz płanetu Zemlja, wisekaja ohnja.
Połimja, sohrej teło bełoe, pław w odno cełoe.

Pryspiw:
Bol predweszczaet ozareńe, ja ne mohu otpustyt эto wremja.
Ja żdał eho beskoneczno. Wojty w tebja, moja newesta.
Łjubow ukroet ot bezumstwa, ja ne mohu otpustyt эto czuwstwo.
Sobrat oskołky na mesto – tebe, tebe, moja newesta!

Odna wesna sdełała ljubwy premeru,
Ti y ne dumała, czto stanesz perwoj
Sterwoj słiła, stalnie nerwi Amur perełomył.
Teper słowa, misły prihajut po kruhu.
Wiziwaj swoju podruhu yntuycyju.
Daj defenycyju, kem budu dlja tebja.

Pryspiw

Tebe, tebe, moja newesta! (2)

Pryspiw