Bezlicz albertyn

Tak rozpadajetsja pam’jat
Na oboronni omanływi liniji...
Do spohadiw takyj zachłannyj,
Ty – sohodni bez imeni.
Ty – neruchomyj oswitłenyj
Anheł zabutoji muzyky.
Deń, bezdumnyj i witrjanyj,
Oczi proder i wowtuzytsja...

I u zatinku kwitok
Pam’jat ty sobi potowk.
I sered bezliczi albertyn –
Ty – odyn...

Ty – rujiny asociacij,
Pawutyna doszczu neznyszczenna...
Uwyraznenyj w ułamkach czasu,
Ty rozczawysz spohady – temno...
Misto zminjuje neobereżno
Roztaszuwannja budow – zahubyłys...
Ne prołunawszy, zomliw nedowerszenyj
Rytm – niżne twoje zusyłlja.

Pam’jat nam, szczob spotykatys.
Bezlicz rozłuk, twoja zaskłena szkira...
Serce z p’jat do kolin tikaje.
Bolisna hordist, spohad malije...
Tak rozpadajetsja pam’jat
Na oboronni omanływi liniji...
Do spohadiw takyj zachłannyj,
Ty – sohodni bez imeni.