Janhoł. Anteny

Micno trymajsja za wikna, czyjas sołodka cikawoste!
Na mojemu dachu wże dawno niczoho ne roste.
Tros widw’jazały buły i dim mij widczaljuje
Na hłybynu, de szczos ta j czekaje...

Pryspiw:
Tycho ż bo, mij janhołe,
Bo wże ne syła.
On skilky wilnych anten
Pustyło korinnja w nebo, hen!
Moja, czomus, ne pustyła...

Dosyt wołohych oczej, wymrijesz nowoho druha!
A twoji szcze sylni kryła
Strinut czyjis czerwoni witryła.
Jakir pidnjały buły i dim pokydaje porohy.
Szczos doszczyt w meni, ałe kłyczut dorohy.

Pryspiw