Kinec filmu

Ja zastrjah u tobi, jak niż,
Des miż sercem i miż
Dwoch widkrytych dwerej,
Najdorożczych ljudej.
Buło wse, jak w kino –
Rok-n-roł i wyno;
Po żytti nas nesło,
Zaczipajuczy dno.

Pryspiw:
A zaraz wże kinec filmu,
Ja tilky w swojich snach tebe szcze raz obijmu.
A zaraz wże pidut tytry;
My tak i ne nawczyłys z rokamy terpity.

Ja zasiw u tobi, jak skło,
Jak newydyme zło;
Z Bohom w szachmaty hraw,
Chocza prawył ne znaw.
Mij tupyj ehojizm
Rozpaływ twij cynizm,
I wid sliw zarżawiw
Zmuczenyj mechanizm.

Pryspiw

A zaraz wże kinec trasy –
Maszynu u haraż i kwasyt.
A zaraz wże kinec knyżky,
Sjużet zakinczywsja i ne powtorytsja bilsze.

Wse twoje dobro, szczo ja braw,
Zaraz tak, niby wkraw;
Ruky, niby czużi –
Ne trymajut szturwał.
I sidaje na mil
Bokom nasz korabel,
Tak zachodyt w tupik
Łjubow dwoch ljudej.

Pryspiw

A zaraz wże kinec trasy –
Maszynu u haraż i kwasyt.
A zaraz wże kinec...
A zaraz wże kinec filmu.
A zaraz wże kinec!..