Nebesna sotnja

Kudy piszła bez imeni dusza?
Czomu ne doczekałasja, stokryła?
Newże ne baczyła? Tonka żyttja meża!
Jak szwydko ty jiji perestupyła!

Kudy łetysz, bez imeni dusza?
Strywaj, pobud, posłuchaj jak moljusja...
Połehkym witrom krył kudys rusza,
Proszczajetsja i każe: "Ne wernusja..."

Strywaj, dusza! Na zachid czy na schid?
Skaży, dusza, zwidkil tebe czekaty?
Myne żyttja, projde szcze sotnja lit,
A ja czekatymu, ja budu powertatys!

Mołytwamy, ustamy do zirok,
Z jakych ty budesz wiczno wyhljadaty!
I hostrym szczemom w obrysach kwitok,
Jaki tobi ja budu pokładaty...

Prosty, dusza, za te, szczo ne zberih...
Za te szczo, ja ne wstyh tobi skazaty:
"Strywaj dusza, osyłymo porih!
Dawaj razom! Razom peremahaty!"

Pryspiw:
Koły piszła u swij smertelnyj bij,
Ne znała ty, szczo budesz ne samotnja.
Wizme tebe u swij chorobryj strij
Najkraszcza sered wsich Nebesna sotnja.