Mij oberih

I.
Ja u sercja twoho połoni,
Mow u klitci ljubownych czar.
Ta biżyt kriz moji dołoni
Bezupynno zuchwałyj czas.
Ty – na Zachodi, ja – na Schodi
I miż namy wijna-zyma.
Ta u sny ty moji prychodysz
I ciłujesz mene w usta.

Pryspiw:
B’jusja ptachom u klitci sercja,
Ta nema wże ni sył, ni sliw.
Stawszy promenem schodu soncja,
Ja zachodżu za obrij twij.
I zlitajut iz wirsziw pir’ja –
U poduszku sołodkych sniw;
Ja u switli twoho suzir’ja –
Kołyskowoji tychyj spiw.

II.
Czas bez tebe: piskom, wodoju –
Kriz dołoni; w łyce – wohnem;
Czornyj dym na wijni stinoju, –
Widdaljajut nas deń za dnem.
Ta ljubowi twojeji klitka –
To mij szczyt i mij oberih...
Ja powernus, jak zijde kwitka,
Szczo na kryłach tobi prynis.

Pryspiw