Kryk materynskoji duszi

I.
Postukałas wijna u naszu chatu,
Torknułas łezom serdeńka moho.
Skazaw: "Moji ridneńki, mamo j tatu,
Mene pryzwały wojinom w ATO"...

Pryspiw:
Dusza rydaje, rozrywaje hrudy,
Kryczyt tobi: "Wernysja, synu, stij!.."
Wusta moji w mołytwi j serce wsjudy
Z toboju budut porjad, ljubyj mij.

II.
Hrymljat na Schodi Ukrajiny hrady,
A serce rwetsja i dusza bołyt.
Idut syny j batky tam wojuwaty,
Ałe ne wsi wertajutsja z wijny.

Pryspiw

III.
Synoczku mij, snihy usi j morozy –
Wwibrały skroni, zapłełys w kosu.
I połynom hirkym szepoczut slozy –
Wymoljujut powernennja-wesnu.

Pryspiw