Większa czcionka | Mniejsza czcionka
I.
Nemaje niczoho dorożczoho w switi
Za zemlju kwituczu Wkrajinu moju,
De sonce, mow sonjach u neba błakyti;
Wołoszky, mow zori u ridnim kraju.
Pryspiw:
U-kra-ji-na – mij kwitkowyj łuh,
U-kra-ji-na – sercja moho stuk;
U-kra-ji-na – ty w mojij duszi,
U-kra-ji-na – kwitka na Zemli.
II.
Pid kupołom neba twoho, Ukrajino,
Steżky i dorohy, nemow rusznyky.
Mow kwitka zrostaje tut kożna dytyna:
Żyttja wyszywajut barwysti nytky.
Pryspiw
III.
Kołosjatsja rjasno pszenycja i żyto;
Wołoszkoju syńoju w poli rostu...
Łjublju usim sercem i budu ljubyty
Kwituczu swoju Ukrajinu swjatu.
Pryspiw