Chocza ja je

I.
Skaży, szczo ty choczesz diznatys po-persze:
Koły stane łehsze? Nareszti łehsze?
Roztanut poljusy? Oj, azochnwej
Koły nareszti ljudy obyratymut ljudej?

Skilky dowedetsja pobaczyty moriw?
Komu perebrechaw, koho nedoljubyw?
Kym dity pozrostajut? Borysja, ne barys
Czy bude kołys dobre, jak wże buło kołys?

Pryspiw:
Chocza ja je, ałe wes czas meni ne wystaczaje nas

II.
Skaży, szczo ważływe dlja tebe nasprawdi?
Ne tużyty, abo żyty po prawdi?
Todi abo zaraz? Radist czy sum?
Czipljatys za mynułe czy lizty naobum?

Hraty, zahratysja, dohratysja i wse?
Czy prosto poczekaty, kudy wse zanese?
Czerwone abo czorne, czy stawka na zero?
Zło zarady szczastja, abo złe, bo złe dobro?

III.
Buły my w perechresti usich porożnich tras
Za namy nahljadały iz płanety Mars
U widpowid my klipały czerwonymy oczyma
I prjamuwały mymo. I wystaczało nas.