Karna

Płacz, drewnje nebo,
Nad mertwym połem.
Te połe wsijały my
Krow’ju-rudoju, sywym bołem.

Kriz naszi oczi
Trawy prorosły.
Za szczo hynuły my,
Pro te płaczut nad namy hrozy.

Ne teje nebo
Płacze nad namy,
A to karymo my
Za swojimy synamy.

Wony ne mertwi,
Żywi-zdorowi,
Ta nemaje u nych
W żyłach naszoji krowi.