Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Dowho my błukały
Skriz po tmach newoli.
Marno my bażały
Kraszczoji nam doli.
I tomu zaznały
Soromu i łycha,
Bo, zawżdy, szukały
Na czużyni wtichy.
Pryspiw:
Ridna Ukrajina,
Wilna Ukrajina!
Ty w usomu switi
Maty nam jedyna!
Ałe ż wira kripne
U kożnij chatyni,
Szczo żyttja rozkwitne
U kożnij rodyni.
A dlja coho treba
Wsim nam ob’jednatys.
Cij zemli i nebu
Pisnju zaspiwaty!
Pryspiw