More

Ja dywljusja na more wułyc, szum maszyn,
Zabud moje im’ja – ja w comu switi sam,
Ja zabuwaju chto ja, ja dawno odyn,
Ja syn neonowych rekłam

Wizmy mene z soboju,
Tam, de schodyt deń,
De more, witer, chwyli,
De żarkyj pisok,
Tam ja tobi widdam sonce swoji piseń,
A choczesz – zabery sobi son...

Pryspiw:
Tam ja ne sam,
Ponad chajwejamy wże schodyt deń,
Pustyj ekran,
Na sonnych wułycjach p’janyt ńju dej

Ne namaljuju stiny ne napyszu sliw,
Ne budu ja, ne budu, ne zabudu, ni,
Ekran twojich oczej i znow takyj pustyj,
I hasnut na chajwejach wohni

Pryspiw