L’amour de trois

Ja szljajus noczamy, wsi dni na prolit
Ne pomiczaju wohniw wełykoho mista
W obijmach powij pałaju odyn, ja ne sam
Marszrutni taksi odne za odnym
Widbywajutsja mljawo w mojich okuljarach
Jak powist Zolja, ja czuju zdalja zapach kawy

Pryspiw:
I znow prychodżu ja do tebe p’janyj
Probacz, prosty, ja ne chotiw pryjty
Ja napyszu na dwerjach słowa
L’amour de trois

Ja załywaju swij swit hazetnymy budnjamy
A ty choczesz, szczob ja buw serjoznyj i prawylnyj
Meni napljuwaty na twoji iljuziji spraw
I znow prychodyt weczir, ja znow ne odyn
Powiji, seks, absent, parłamentu dym,
Z toboju wdeń po-kajfu, a wweczeri – ni, de ljubow?

Pryspiw

Ta szczo zi mnoju stałos, ja waljajusja wdoma
I hołowa jak tełewizor, distała wże wtoma
Ja wytjahaju Hibson, powoli łabaju Bitliw
A saksofon hraje za stinoju budynku
I ja bojus, szczo ja ne wstanu i ne dam jomu w pyku,
Ja znaju, ja szukaju ne w tomu misci ljubow...

Pryspiw