Horyt wohoń

Os tobi kljuczi wid mojich dwerej.
Widkrywaj, idy, bery, szczo choczesz,
Ałe bud zi mnoju nazawżdy.
Os tobi łystok –
Zapyszy sjudy swoji bażannja.
Potim, koły choczesz,
Prosto sered noczi
Prynesy meni...

I wse czastisze serdeńko bołyt wid rozłuky.
Skaży, nawiszczo błyzko tak wid mene twoji ruky.
Ja dychannja twoje harjacze czuju i tepło dołoń.
Skaży, nawiszczo cej wohoń.

Pryspiw 1:
Horyt wohoń, szczo ja zadumaw.
Horyt wohoń sercja moho.
Horyt wohoń – ja wse perepłutaw.
Ne dumaw, szczo zapałymo joho.
Horyt wohoń, szczo ty zadumaw.
Horyt wohoń sercja moho.
Horyt wohoń – ty wse perepłutaw.
Ne dumaw, szczo zapałymo joho.

Dwi samotni doli,
Nacze dwi topoli w poli,
Powpuskały slozy doli,
Slozy sołoniszi soli.
Jak dwa samotniji ptachy,
Jak zowsim rizni dwi riky,
Odyn do odnoho
Łetiły, bihły my powoli.

Ja tebe szukaw tam, de witrom mete.
Ja tebe szukaw tam, de chmiłem płete.
Ja tebe szukaw tam, de bahattja horyt.
Zrozumiwszy, szczo nam joho ne zupynyt.
Nam joho ne zupynyt.

Pryspiw 2:
Horyt wohoń, szczo ty zadumaw.
Horyt wohoń sercja moho.
Horyt wohoń – ty wse perepłutaw.
Ne dumaw, szczo zapałymo joho.
Horyt wohoń, szczo ja zadumaw.
Horyt wohoń sercja moho.
Horyt wohoń – ja wse perepłutaw.
Ne dumaw, szczo zapałymo joho.

A ja tebe szukaw tam, de doszcz nakrywaje wułycznych czużynciw.
Ja tebe szukaw tam, de witer spiwaje swoju pisnju.
Ja tebe szukaw, de horiło samotńo,
Zowsim samotńo dwi zori.

Dwi zori błyszczat, jak wnoczi twoji oczi.
Oczi twoji chotit ne można, ałe choczu.
I ja zakochana w swoju ljubow ta niżnist twoju.
Ne zahasyty nam wohnju.

Pryspiw 1

Horyt wohoń...