Krajina kazok

I.
De jednaje nebo j zemlju horyzont,
Je krajina tam nepysanych kazok,
Na korabłyku chmarynkoju pływe,
Wse czariwne tam zawżdy i wse nowe.

Pryspiw:
U krajini tij żywut kazkowi sny,
Wesełkowi wsi i z podychom wesny.
Ne budit mene, szcze triszky chaj posplju,
Dodywljusja harnu kazoczku swoju.

II.
I tudy szczoweczir łynut kazkari –
Tam zapaljujut łampady j lichtari,
Nabyrajut powni koszyky kazok
I rozwiszujut jich bezliczczju zirok.

Pryspiw

III.
Ałe kazoczkam takoż potribno spat.
Hodi, druże, uwi sni tobi litat.
Wże nemaje w nebi żodnoji zori...
Rozkaży-no, szczo nasnyłosja tobi?

Pryspiw