Dwoje

I.
Zatrymaj pohljad swij na mojim słowi,
Ustamy usmich podaruj mojim oczam,
Swojimy snamy dotorknys moho płecza,
Meni ziznajsja sercem u ljubowi...

II.
Ty czujesz, jak szepoczut naszi wiji, –
Na swojich kinczykach hojdajut soncja myt?
Dusza na strunach szczastja mytjamy szczemyt
I wyszcze chmar zlitajut naszi mriji.

III.
I palci naszych ruk w tisnych obijmach;
W jich tinjach potaj ciłuwannja dwoch dołoń,
I w unison sercja, pulsacija dwoch skroń.
Nesut nas dwoch nezrymi szczastja kryła.