Zahrawa

U tim kraju, de narodywsja swit,
Tam ja tebe nawiky pokochała,
Tam sywi skeli dywljatsja na schid,
I twoji oczi – jak ozer dzerkała.

U tim raju, de kryżana woda
Wohnem w hirskomu oci Czornohory,
Horyt i duszi nam perewerta
Toj żar arkanu, czardaszu i chory.

Pryspiw:
Zahrawa – pałaje serce, jak wohoń.
Zhorała, ne obpikajuczy dołoń.
Ne znała: kochannja tam, de nebokraj.
Zahrała zahrawa, nacze wodohraj.

U tim kraju, de ty mene zustriw,
Mow pisnja żajwora, zwuczat kuwyci.
Meni słowa ziznannja howoryw
Pid zołoti oktawy hromowyci.

U tim raju, de kryżana woda
Wohnem w hirskomu oci Czornohory,
Horyt i duszi nam perewerta
Toj żar arkanu, czardaszu i chory.

Pryspiw