Tytanik. Dno. Nebo.

Wicznistju pachne wid ditej
Dorohamy zabutymy na kraj zemli mczusja
Nasz tytanik na dno ide
Czy wstyhnu zaspiwaty pro wse i ne złomljusja...
Skilky stolit szcze tak myne
Zupynka za zupynkoju, wid tiła do tiła
Nas to nema to my znowu je
Łinija czorna na liniju biłu
My rizni j odnakowi
I kincewymy datamy
Nas ne rozdiłysz – odna dusza
Smijutsja hałaktyky
J wid Łucka do Arktyky
Kriz wułyci sonni distała ruka
I ja proris w cej swit...
Des za spynoju horjat wohni
W tysjaczach piseń nas majże ne zostałos
Tytanik nasz wże dawno na dni
A dychałos jak wilno i czysto jak spiwałos...
Skilky wody pislja nas stecze
Skilky szczyrych usmiszok roztane u nebi,
Nas to nema to my znowu je
My wyjszły ta łyszyły nezaczyneni dweri...
My rizni j odnakowi...
Wicznistju pachne wid ditej
Witryło na piwnicz za sjajwom poljarnym
Nas to nema to my znowu je
Chwyli do bereha tiła prybywajut...