N.L.

Prywet. W dannij moment menja net doma. Ostawte swoe soobszczenye posłe syhnała.

Ja ne choczu mnoho howoryt, poэtomu postarajus bit kratok. Ja dołżen ujty, czto bi kohda-nybud wernutsja. Tak budet łuczsze. No zapomny, każdoe utro, kohda budet schodyt sołnce, ja budu kasatsja tebja eho łuczamy. Ti usłiszysz moj hołos, esły otkroesz okno. Ja budu howoryt tebe tepłim wetrom. Y znaj, czto ja wsehda budu wydet twoy hłaza. No ja ne choteł bi wydet tam słezi. Prosty. Ja choczu uronyt sebja w nebo.

Ja choczu uronyt sebja w nebo.

...menja net doma. Ostawte swoe soobszczenye posłe syhnała.

Esły ja uwyżu, czto ti ne możesz żyt bez menja, ja wernus k tebe s perwim dożdem. Dożd prowedet menja k twoej dwery, y podnymetsja obratno. A ja ostanus dlja toho, czto bi mi mohły żyt, ne obyżajsja. No poka, ja choczu uronyt sebja w nebo.

Ja choczu uronyt sebja w nebo.

Ja wernus k tebe s perwim dożdem. Ostanus dlja toho, czto bi mi mohły żyt. Ne obyżajsja.