Chwora ujawa

Słowa, słowa, słowa, słowa –
Jaki boljucziszi wid noża...
Meża, meża, meża, meża,
Wid jakoji wże j slidiw nema...
Zyma, zyma, zyma, zyma
Zarizała lito.
Skazała, szczo ne chotiła, –
I sprawu zakryto.

Pryspiw:
Moja chwora ujawa buduje swity,
Swity, de ne płaczut, –
Swity dobroty...
Ta tilky widkryju oczi ja –
Nawkoło mene tilky wijna...

Nema, nema, nema, nema –
I ne skoro szcze bude.
Dopoky do włady prychodjat
Bezhołowi ljudy...
Dusza, dusza, dusza, dusza
Tak rwetsja dodomu.
Łyszyłosja wybraty odne:
Czy krapku, czy komu...

Usim keruje werchowna Zrada,
Ne te szczob pohana, ałe wkrasty rada...
Łjudy na kolinach,
A wona wsmichajetsja...
Koły żyty budemo kraszcze?
Pytannja ne rozhljadajetsja.

Pryspiw