Ja inodi każu

Ja inodi każu nepryjemni reczi
Pryjemnym ljudjam, a buwa mowczu,
Słowa ż po suti b’jut sylnisze wid karteczi,
Ta czy widdacza ne widdjaczyt po płeczu?
Nam pojasnyły, szczo odyn u poli ne wojin,
Ałe ż czomu nichto pidmohu ne szuka,
De je odyn, tam skoro bude dwoje,
De bude dwoje – wyroste stina!
Ta jak ce pojasnyty tym, chto bojitsja własnoji tini
I ne wysowuje nosa iz kuta?
Nijak ne skynemo, a nosymo na swojij że spyni,
Jak toj Wakuła hoholiwskyj, u miszku czorta.
Nas topczut, a my każemo, szczo ce swoboda,
Puskajut krow – ni pary z wust,
I czasto spłesku hniwu zaważa pohoda,
W toj czas bez strachu na kobru kydajetsja manhust.

Pryspiw:
Wstawaj nehajno z kolin, bo potim bude pizno,
Pocznut z małoho, zhodom zaberut use.
Wony bojatsja nas, byty łehsze tych, chto narizno,
Okremo wid usich swij chrest nese. (wes kupłet – 2)

I szczo porobysz, jakszczo ty nimyj, a jich miljony,
Miljony wuch, jakym potriben zwuk.
A szcze łyszyłys ti, chto byw wożdju pokłony,
Nezrjaczi oczewydci bez duszi i ruk.
Krywawi stjahy rozrywajut nawpił nebo,
I nacze ne buło naruhy stilky lit.
Katam z portretiw ne boljat naszi probłemy,
Krajina bez pam’jati – zemlja postijnych bid,
Czekaty skławszy ruky zmin, mabut, wże nasza rysa,
Nechaj chtos inszyj ide na ti barykady.
Poky wony ljakajut czerhowoju kryzoju,
Szcze wyszczymy stajut jichni parkany.
Chto my na cij zemli, hospodari abo prysłuha?
Wid wyboru odnoho bahato szczo załeżyt,
My w syłach raz i nazawżdy zakryty czornu smuhu,
Ce nawit łehsze niż podołaty neżyt.

Pryspiw

Ja inodi roblju nepryjemni reczi
Pryjemnym ljudjam, i pro ce mowczu.
Buwaje pidstawljaju druzjam płeczi,
Daju płastmasowu sokyru pałaczu.
Czujesz? W hrudjach tycheńko b’jetsja serce,
Baczysz tych, chto maljuje w swit jedyni dwerci.
Znajesz, nawkoło prawdy krutytsja wes swit,
A na kochanni trymajetsja wes Wseswit.
Potribno buty w’jaznem? Ni, ce ne tak,
Koły w czerhowoho carja na duszi bardak.
Czy staty błaznem? Prostisze tak.
Bo ne darma howorjat – na mizky bidnjak.
Odyn u poli wojin, ne znajesz słowa brat?
Skażu tobi – newirnyj postułat.
Did – peremożec wojin, ne sam, ce tak,
Toż kraszcze wsim za ruky wzjatys jak kazaw Bułat.

Pryspiw