Batkam

Wykonawca:

Autor tekstu: san4ito Autor muzyki: OneStarR

ukrainian flag Większa czcionka | Mniejsza czcionka



Ostannim czasom wid mamy pytannja nezruczni,
Zrozumity można – jiji synu skoro dwadcjat sim.
Szcze try oseni i do trijky stane nul,
A ja, mabut, szcze ne nabyw sobi dostatńo hul.
Zresztoju załyszus nazawżdy jiji Saszkom,
Chocz sywyna potrochu sypłe swojim poroszkom
Na moje czoło, i ne skazaw by, szczo radyj tomu,
Ałe roky berut swoje, proty nych nema pryjomu.
Dypłom na połyci prypadaje pyłom,
Robota ne za fachom mami taka nemyła.
Wona mołytsja za mene, wiryt szczosyły,
Ta inodi obstawyny pid koriń riżut kryła.
A szcze cja muzyka – dytynstwo ż mynuło dawno,
Ce realne żyttja, a ne pozytywne kino.
Ta ja ne choczu dorosliszaty wse odno,
Chocz i chołodno, trymaju widkrytym wikno.

Dew’jat misjaciw pid sercem i wse żyttja
W duszi twojij je czastka moja.
Probacz, mamo, szczo mrijnykom wyris twij syn,
Słowa ważki, bo pidijmaw jich z samych hłybyn. (wes kupłet – 2)

Ne toczna kopija batka, ta joho prodowżennja,
Maju probłemu ważczu za tabłycju mnożennja.
Ostannij z mohikan, ostannja nadija,
Obow’jazok swojeju wahoju dawyt na szyju.
Batko bahato robyt, howoryt mało,
Na żal dlja mene ne wse peredajetsja w spadok.
Ne takyj jak win, u ńoho ruky z zołota,
Moji ż ne trymały ni serpa, ni mołota.
Ne ljublju soroczky, chocz i maju ne odnu,
Neserjoznyj i napewno w comu switi propadu.
Na bidu hostryj jazyk ne wtrymaje żoden zub,
Ta zminjus łysz koły wpade za wiknom dub.
Dwadcjat wosme nul persze, trydcjat persze desjate,
Neprosti cyfry – dlja mene wyznaczni daty,
Jaki trymaju w serci, a ne zapysnij knyżci,
Słowa zbyraju retelno, bukwalno po krupyci.

Ty daw meni żyttja, ty daw meni im’ja,
W duszi twojij je czastka moja.
Probacz, tatu, szczo mrijnykom wyris twij syn,
Słowa ważki, ta pidnesu jich do samych werszyn. (wes kupłet – 2)

Dew’jat misjaciw pid sercem i wse żyttja
W duszi twojij je czastka moja.
Probacz, mamo, szczo mrijnykom wyris twij syn,
Słowa ważki, bo pidijmaw jich z samych hłybyn.

Ty daw meni żyttja, ty daw meni im’ja,
W duszi twojij je czastka moja.
Probacz, tatu, szczo mrijnykom wyris twij syn,
Słowa ważki, ta pidnesu jich do samych werszyn.