Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Cej nejmowirnyj deń
Daruje switu tebe,
Daruje nadiju
I wiru u kraszcze.
Sered usich ljudej
Tepłu twojich oczej
Ja tak radiju!
Ty, łysz, nikoły ne płacz!
U cij rankowij pori
Szcze sjajut zori whori
I ja wse dumaju pro tebe,
Moje najkraszcze widkryttja!
U niżnim switli zori
W cej deń tebe ja zustriw,
Moja najbilsza Ty potreba,
J sens żyttja!
Pryspiw:
Sohodni Deń narodżennja u tebe!
Słowa ljubowi chaj łunajut do nebes!
Toż, znaj, szczo Deń narodżennja i w mene,
Bo narodywsja ja, koły zustriw tebe! (2)
Cej nejmowirnyj deń
Daruje switu tebe,
Ty ne bojiszsja wysoty
I ja łeczu do tebe znowu.
Bahato riznych ljudej
Żywut u switi reczej,
Ta sered nych je insza – ty,
Taka czudowa!
Hospod chaj bude zawżdy
Tebe berehty,
Żyttja napownytsja buzkowym
Aromatom ljubowi!
Dozwołyt czystymy zrosty
I u realnist pryjty
Usim tym mrijam kolorowym,
Takym kazkowym...
Pryspiw