Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Jakyj czudowyj deń! Jak radisno wsmichajetsja swit!
I ty po wułyci idesz, tobi dywujetsja zemlja!
Twoja choda taka łehka, nemow, wełycznyj polit!
Tebe pobaczyw i roztanuw ja!
Tebe na wułyci znajomstwa ne cikawljat? Mene też!
Ta zadlja tebe ja hotowyj pozbutysja cych meż!
Ty prosto stworena dlja mene, łysz, powir u ce!
Ty, łysz, posłuchaj, duże prosto wse:
Pryspiw:
Meni podobajetsja odjah u klitynku,
Podobajetsja sonce u twojich oczach!
Meni podobajetsja swoju projiżdżaty zupynku,
Koły ty u mojich dumkach!
Meni podobajetsja odjah u klitynku,
Podobajetsja dychaty toboju u snach,
Meni podobajetsja buty twojeju połowynkoju,
Podobajeszsja ty wsja!
Ty podywys meni u wiczi i sebe upiznaj!
Jak tilky hljanesz – ja ne wstoju i wpadu tobi do nih!
Nawiszczo strymuwaty smich? Nu, posmichnysja ż, dawaj!
Nu, ne wahajsja, ja ljublju wże twij smich!
Ja rozumiju, ty ne zwykła do widkrytosti bez meż,
Ta, os, ty robysz krok nazustricz – ty widczuła mene też!
My duże schożi, prydywysja i powir u ce!
Wse duże prosto, duże prosto wse!
Pryspiw