Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Moja krajina – ce moja prekrasna mowa!
Jak mełodijno wymowljajutsja słowa!
W słowach żywe dusza! Ja widczuwaju syłu słowa
I nadzwyczajno wilnyj duch! Cja mowa sprawżnja i żywa!
Moja mowa uwicznena w pisnjach moho narodu,
Sumnych do sliz i żartiwływych, też do sliz!
Pro czornobrywci, pro rusznyk, diwoczu wrodu
Chaj ukrajinskyj harnyj spiw łunaje zawżdy j skriz!
Moja mowa zrostaje u sadach slipuczo-biłych,
Smijetsja zapachamy, kwitne i spiwaje nawesni!
A woseny u nejmowirno niżnim zołoti dozrilim
Płody sołodki usmichajutsja meni!
Moja mowa... Dumky penzłem maljuje poet,
Zaczarowuje i wabyt wełyczczju ridnoho słowa!
I ja znaju: jij bajduża sujeta sujet,
Bo wona – najprekrasnisza mowa!
Pryspiw:
Moja mowa,
Jak pisnja, mełodijna i czudowa!
Moja mowa
Kazkowo-niżno-wiczno-kałynowa!
Moja mowa
Łaskawo-wesełkowo-kolorowa!
Moja mowa...
Najprekrasnisza u switi mowa –
Ukrajinska mowa!
Mij wybir – po żyttju ity iz neju,
Ja wybyraju cju dorohu sered tysjaczi dorih!
Ja tak ljublju jiji wsim wirnym sercem i duszeju!
Moja mowa – Ukrajiny Swjaszczennyj Oberih!
Moja mowa! Strimko lljetsja jiji żyttjewa syła!
Nemow, pislja doszczu tak swiżo dychaje zemlja!
Ja tak ljublju jiji! Wona mene okryljuje,
Do wicznych cinnostej nam widkrywaje szljach!
Jiji ne wbyty w taborach, jiji ne sterty z istoriji,
Manipuljaciji ne projdut, nam ne stanut pereponamy!
Wona żywe i żytyme na własnij terytoriji,
Ne znyszczyty jiji złoczynnymy zakonamy!
Moja mowa... U nij narod żywe mij, ridni ljudy!
Ne bude na szljachu u nas nijakych pereszkod,
"Narod mij je! Narod mij zawżdy bude!
Nichto ne perekresłyt mij narod!"
Pryspiw