Myła, pożalij!

Ja wtomyws... snahy nemaje...
Myła, pożalij!
Wże do mene ne litaje
Mrij błakytnych rij.
Nicz spustyłas. Sjajut zori
W temnij wyszyni,
W nezmirjanomu prostori
Switjatsja wohni.

Misjac sjaje... sad drimaje,
Witer szepcze szczos,
Strunkyj jasen odmowljaje,
On spiwaje chtos...
Ta u serci zhasła zirka,
Pisnja ne dzwenyt,
A rydaje hirko, hirko,
Mołyt i kryczyt.

Jak by myła usmichnułas,
To w duszi mojij
Pronesłysja b, strepenułys
Zhraji niżnych mrij.
Jak by hołos niżnyj, tychyj,
Łjubyj załunaw –
Na chwyłynu b, może, łycho
Win tjażke pryspaw.

Smich jasnyj, jak deń błakytnyj,
Ne dzwenyt... ja sam
Odynokyj, bezprywitnyj
Widdajus pisnjam. (wes kupłet – 2)