Spowid

Ne zupynyty czas, ne zupynyty myt, a choczu,
Spojity ne wyno – usta i nahotu diwoczu.
Koły buło tepło, koły buło cwiło,
Toho ne szanuwaw rozmaju.
W chołodnu nicz prokynuwsja w slozach,
Bo j dosi szcze huljaju.
W chołodnu nicz prokynuwsja w slozach,
Bo j dosi szcze huljaju.

Kochanu zahubyw, bo sokołom litaw za chmary,
Buw czortom na zemli i padaw u chmilju u czary,
Czoho szukaw ja tam, – de łycho jak slota
Nawiszczo dolju prokłynaju,
Hirka wona, bo nudyt samota,
Bo j dosi szcze huljaju.

Ni żinky ni ditej, ni tynu ni dwerej – mohyła,
Czy je szcze ta ljubow, szczob złe moje żyttja prostyła?
Nema jiji nema, – napjusja j ne zasnu
I tu szczo zahubyw – zhadaju.
Zna tilky Boh – ljubyw łysze odnu,
Chocz dosi szcze huljaju.
Zna tilky Boh – ljubyw łysze odnu,
Chocz dosi szcze huljaju.