Sokoljata

Krutyłos pir’ja na witru
I ja zhadaw nehodu tu,
W jaku mene moja ljubow
Pokynuła.
Wyjmały żała iz hrudej
Oczata dwoch mojich ditej
I wsja moja ljubow na nych
Rikoju chłynuła.

Pryspiw:
Zrostajut u hnizdeczku sokoljata,
O Boże, ty za wse mene prosty!
O jak ja jich ne choczu widpuskaty,
U prostory junackoji mety.
W rokach mojich taka wełyka syła,
Ta dolju ne zatrymaty niczym, –
Syny moji wizmit moji witryła,
Ta j batka ne zabudte pomiż tym.

Ja spaw rokamy u wohni,
Bida sywiła na meni,
I tilky maty u seli,
W slozach żuryłasja.
A ja synoczkiw obijmaw,
I sam u sebe zapytaw,
O de ż ty nasza dołe
Zabaryłasja!

Pryspiw