Na zachid sonce wże schyłyłos

Na zachid sonce wże schyłyłos,
Spadajut tini na polja.
Czoho ty, serdeńko, smutyłos,
Czoho tobi taka żurba?

Czy ty skuczajesz za wesnoju,
Szczo wże ne czuty sołow’ja.
Czy, może, żuryszsja za toju,
Kotru, jak duszu, kochaw ja?

Hljań: jasnyj misjac, switli zori
Żartujut z nebom u wodi.
Wse spyt: polja, lisy i hory,
A czom że snu nema meni?..

Posłuchaj, serce, ne smutysja,
W ljubow nizaszczo ne wdawajs.
Zhadaj tu perszu, schamenysja,
Nechaj huka – ne ozywajs!