Żywu ne tak

Chtos maje kupu hroszej –
W kohos jich nema.
Odni taki pobożni –
A w duszi pitma.

A ja ne choczu żyty u łajni –
Dertys w nebo po czużij spyni.
U kohos kryła je –
U mene łysz stina,

Ja wilno dychaju,
A chtos zabuw i wpaw.
Chto ne maw niczoho – maw use,
Chto wtraczaw, toj zrozumije ce.

Pryspiw:
I nechaj howorjat –
Ja żywu ne tak.
Wsi taki rozumni –
Ta ne znajut jak.
Ja – jak je – ne popił, a wohoń –
Hrijsja, ałe ne wpeczy dołoń!

U moho lita oczi –
Switli majaky,
Ja swoje serce-kompas
Wczeplju do ruky,
Ja prob’ju wikno sobi w stini –
W ńomu sonce pidmorhne meni!