Duma pro stolnyj hrad Kyjiw

W poli rodjuczomu, w lisi drimuczomu,
De zatupyłys meczi,
Szczastja czekały, do soncja hukały,
Wid neba szukały kljuczi.

Pozwanyj Bohom, mynuwszy porohy, rik:
Wydite hory sija?
Jako na sich horach byti imat horod,
I błahodat wozsija!

Bude toj hrad stolnyj, żytyme ljud wolnyj,
Hidnyj na spiw i na rat.
Switło ne zmerkne, bo mnohija cerkwy Boh
Jim wozdwyhaty imat!

Ja załyszywsja, a win ne wtomywsja,
Poidje po Dnjepru horje.
A tam, idjeże byct Kyjiw posłjeże, chrest
Błahosłowi na horje.