Djakuju nebesam

Ja ne odyn szukaw u comu misti spokij,
U ljudnych wułycjach tebe ja tak znajty chotiw,
Bo nebo dychało ne tak, ne tak bez tebe.

A serce znowu zabyrało moji sny,
Na piwdorozi wid kochannja aż do wesny,
I nawit czas ne tak iszow bez tebe.

Striłkam znow hodynnyk wiryt,
Ta czas ne maje syły wże.
Jak by ja projszow żyttja
Bez tebe?!

Pryspiw:
A ja djakuju nebesam,
Bo teper ne sam.
Tam de żywe ljubow,
Żyty ja poczaw.
Szczastja todi ne znaw,
Koły buw bez tebe.
A ja djakuju nebesam,
Bo teper ne sam.
Dowho tebe szukaw,
Bilsze ne widdam.
W serci żywe ljubow,
A nad sercem – nebo.

Szcze wczora wse żyttja składaw ja iz reczej,
Sohodni żyty wże ne możu bez twojich oczej.
U nych zakochanyj, w nych baczu kolir morja.

Na sto zamkiw ja zakrywaw u serci swij deń,
Chocz maw kljuczi u łabirynty do czużych noczej,
Ne probywałos switło u wikno bez tebe.

Striłkam znow hodynnyk wiryt,
Ta czas ne maje syły wże.
Jak by ja projszow żyttja
Bez tebe?!

Pryspiw

Jak ja żyw bez tebe?!