To je Łwiw

Prywit, staryj, ty klowo wyhljadajesz.
Ja hordyj, szo dawno wże tak i dobre tebe znaju.
My znow zustriłys, wedy mene na kawu
Jak 20 rokiw tomu, de kosteł na Prywokzalnij.
Simka wnyz, na Pohuljanku powertaje,
Dzełeńkaje serdyto, bo wse czasu nemaje,
Nu, a płoszcza Rynok spaty ne ljahaje,
Istoriji zbyraje i rozpowidaje...

To je Łwiw, mij kołjega, pro ńoho rizne każut:
Pryjezżym iz wostoka Kryjiwku tut pokażut.
To je Łwiw, moje misto, ne z prostoho tista,
Łipłenyj rokamy – druzjamy j worohamy.
To je Łwiw stareńkyj, mudryj, sywyj djadko,
Kożnomu załyszyt kawałoczok na zhadku.
To je Łwiw, "Bonżorno!" – Neapol i Łiworno
Po-hałycky howorjat, naszi w nych pohodu robljat.

Diwka-Łewandiwka pachne pojizdamy,
Mostamy, perejizdamy i hostrymy słowamy,
A ratusza skuczaje, szpyłem nebo dzjurawyt,
Wona kruta czuwicha, i jiji nichto ne swaryt.
Nu, a Sychiw, Sychiw, w awtobusi nadychaw,
Wikna zapotiły wid zapachiw nedili,
A stara Pekarska, ja neju nahuljawsja,
Jak pary propuskaw i po Łyczakowi chytawsja.

To je Łwiw, szanowni, wbyrajte szljubni spodni,
Krawatku, marynarku i "wjo!" po Stryjskim parku.
To je Łwiw czudowyj, wujko gonurowyj,
Ja tiszusja, szo z wamy chodżu cymy wułycjamy.
To je Łwiw stareńkyj, mudryj, sywyj djadko,
Kożnomu załyszyt kawałoczok na zhadku.
To je Łwiw, "Bonżorno!" – Neapol i Łiworno
Po-hałycky howorjat, naszi w nych pohodu robljat.

To je Łwiw, mij kołjega, pro ńoho rizne każut:
Pryjezżym iz wostoka Kryjiwku tut pokażut.
To je Łwiw, moje misto, ne z prostoho tista,
Łipłenyj rokamy – druzjamy j worohamy.
To je Łwiw stareńkyj, mudryj, sywyj djadko,
Kożnomu załyszyt kawałoczok na zhadku.
To je Łwiw, "Bonżorno!" – Neapol i Łiworno
Po-hałycky howorjat, naszi w nych pohodu robljat.

To je Łwiw, to Łwiw...