Ja choczu, szczob ty znała ce

Zustriłys my z toboju wże dawno,
Wmyt serce zahoriłos poczuttjamy.
Żyttja tak nerozważływo pływło,
A ty umyt wernuw joho do tjamy.

Pidchodyw ja ne raz, kazaw: "Łjublju."
A ty kydała łysz odne: "Ne znaju."
Bez tebe ja żyttja ne prożywu.
Czomu tak sylno ja tebe kochaju?
Ja choczu, szczob ty znała ce.

Ja sprobuwaw tebe kołys zabuty,
Ta ne wychodyło nijak meni.
Ja wyriszyw todi: tak maje buty,
Szczo serdeńko nałeżyt łysz odnij.

Ja ne chotiła serce rozrywat,
Dusza moja horiła i czekała.
Tebe wże ne chotiła widpuskat,
Czomus tebe tak sylno pokochała.
Ja choczu, szczob ty znaw pro ce.

Dlja tebe ładen hory ja zwernuty.
Ja choczu szczob ty znała ce.

Do tebe możu nebo pryhornuty,
Łysz tilky pam’jataj moje łyce.

Tobi szczonoczi switjat w nebi zori,
Tebe szczoranku niżyt sonce promincem,
Do tebe chwylju kotyt synje more.

Ja choczu, szczob ty znała ce.

Ja choczu, szczob ty znaw pro ce.