Skło

Dżizus bilsze ne superzirka dlja mene,
Bo w hołowi dirka i w nebi dirka,
Czerwona na czorno-biłomu foni...

Betchowen bilsze ne pysze, prosto ne czuje
Pulsaciji w skronjach. Kardiochwylja
Ne dychatyme w rwanomu tempi joho symfonij...

Dżisus bilsze ne superzirka dlja mene.
Choczesz sołodko, choczesz hirko – strybaj, kryczy,
W nebo pirnaj z rozhonu!..

Czas rozkydaty kaminnja, zbyraty kwity –
Suputnyk zijszow z orbity, teper zamist ńoho dirka
Na czorno-biłomu foni czerwona...

Wse, szczo zdawałos takym błyzkym
Kriz zbilszuwalne skło
Wyjawyłos nasprawdi niczym.
Bajdużist peremahaje zło.

Naboji ne wkryjutsja pyłom zorjanym,
Posmiszky sztuczni znyknut natomist.
Serce depolityzowane.
Poczuttja – to ważka promysłowist.