Ty u switi odna

Twoja wroda, jak synje ozerce,
Twoji oczi, jak synij wohoń,
Sylno byłos moje serce,
Jak torkawsja do twojich dołoń.

Pryspiw:
Ty ne taka jak wsi,
Ty u switi jedyna!
Ty mow anheł z nebes,
A ne z zemli ljudyna.

Twoja usmiszka nacze prominnja,
Twoji huby – rożewyj tjulpan,
A twij pohljad nenacze padinnja,
Szczo wede w switowyj okean!

Pryspiw

Koły z toboju razom my huljały,
Ja słuchaw zawżdy twij czariwnyj smich,
A ja łysz dumaw nad odnym pytannjam:
Kochannja – radist czy wełykyj hrich?..

Pryspiw