Rozłuka

Sydżu ja na ławci u parku,
Turbuje mene dumka łysz odna,
Szczo ja – wże bilsze ne twoje kochannja
I ty – wże ne kochanaja moja...

Z toboju my w cim parku zustriczałys,
Łjubow łetiła anhełom u wys,
I mrijały, szczo my z toboju razom
Zustrinemos j odrużymos kołys...

Nazawżdy naszi doli rozijszłysja,
Sercja u nas rozbyłysja u dwoch,
Czy zijdemos, czy budemo w rozłuci –
Pro ce łysz znaje nasz Wełykyj Boh...