Wohoń-wodospad

Koły my razom udwoch,
To niby smijetsja nam Boh,
I niby łetyt do zemli
Amur w nebesnij imli.

Pryspiw:
Ni, ne ja cej wohoń zapaływ,
Cijeju riczkoju pływ,
Cijeju, de ty stojisz na kraju,
Tebe ja najbilsze u switi ljublju!

Koły my jdemo razom wnoczi,
To niby riżut serce meczi,
I niby nas czekaje bida,
I w serci horyt wohoń-woda.

Pryspiw

A wże, koły nastane deń,
I nohy naszi riże kaminnja,
I niby nam smijetsja sonce,
Puskaje nam swoje prominnja!

Pryspiw