Hłobalna probłema

Des iz pidwaliw,
Iz samoho dna
Pidnjawsja dym –
Wsich manyt win:
Dym bez formy,
Bez żyttja –
Smoh, szczo ne terpyt
Switła j tepła.

Po wułycjach bihajut chłopci mali,
Szczodnja wony baczat kumyriw swojich,
Jaki czasto paljat, horło załywajut,
B’jutsja, wykrykujut słowa brudni.

W dytjaczych oczach ce i je ti zirky,
Za jakymy w podalszomu treba ity:
Z nych ne smijutsja za łajky brudni,
Diwczat zachopljujut jich bijky straszni.

"...Wse tak ne bude..." –
Znaju ja.
Żywi iszcze mrijnyky –
Poety żyttja.
My zmożemo widkryty
Wsim oczi na swit,
W jakomu bezmeżnym
Je spektr koloriw.