Kriz skło

Pohljanesz kriz skło ty
Na ti trotuary,
De ljudy stojały,
Szczo mriji ne mały.
Szczo bihły za czasom,
A win zupynywsja...
Szczo dali robyty?
Ty każesz – schyłytsja?

– Kołys buło kraszcze!
– Ty znow sebe durysz!
Za płanamy żyty
Dlja mene – ne duże.
Czomu za płakatamy
Płaczete wsi?
Dlja czoho nam ramky
Na wilnij zemli?

Obmeżeni ramky
Załyszym pozadu,
Bo dweri w majbutnje
Widkryti dlja nas.
Dlja kożnoho w ńomu –
I szczastja, i wolja.
Majbutnju storinku
Wże pysze nasz czas.

Chocz my poczynajem
Z storinky nowoji,
Jakyj twir pysaty –
Załeżyt wid nas.
Tak, treba szukaty
Koncepciji nowi,
Ta własni osnowy,
Chaj budut u nas.