Bud soboju

Bud soboju, de łysz zmożesz:
I u snach, i najawu;
Bud soboju, bo ne zmożesz
Werszyty dolju swoju.

Pryspiw:
Widnosnym je ponjattja
Standartiw dlja żyttja,
Jake pływe rikoju,
De zminna teczija.
Ja wirju: perejty łysz
Cju riczku zmożut ti,
Szczo załyszyłys wirnymy
Sobi w burchływi dni.

Jakszczo skaże chtos tobi,
Szczo smak twij – to riweń dna,
Ne zważaj na ce, bud wirnym
Ty sobi use żyttja.

Jakby wsi buły my riwni,
Czy buła by teczija?
Pidnimaty treba riwni,
Na jakych stojit Zemlja.

Jakszczo choczesz szczos zminyty,
To pracjuj, ne rwysja w lis,
Hołowne – ne zupynjatys,
Tancjujuczy żyttja twist.