Łito, zyma, osiń, wesna

Nadwori zamerznesz:
Use u snihu.
Derewa zasnuły
Na ciłu zymu.
Łysz kilka ptaszynok
Sydjat na hiłli
I choczut tepła
Dlja swojeji duszi.

Pryspiw:
Ja znaju: prekrasni
Wsi pory żyttja:
Łito, zyma,
Osiń, wesna.

Koły prylitajut
Spiwuczi ptachy,
Prekrasni ty czujesz
Pisni wesnjani.
Polja probudyłys,
Zełeni taki,
I ljudy radijut
Wesnjanij pori.

Use wże nawkoło
Rozkwitło wpowni,
I kwity barwysti
Ja baczu w wikni.
Szcze j witer smahljawyj
Wes czas powiwa –
Ce lita mynaje
Czudowa pora.

Derewa w tumani,
I doszcz – jak z widra:
Napewno, pryjszła wże
Osinnja pora.
Wsi ljudy promokli
Sydjat po chatach,
Szukajut dlja sebe
Pryjemnych rozwah.