Marusja Ukrajiwna

Oj, u połe, jak w newolju, iszły kosari,
A Marusja Ukrajiwna stała u dwori.

A Marusja dohljadałas i pytałasja:
– Czoho ż wy, kosaryky, zażuryłysja?

Dobre znaje babcja myła, szczo ti chłopci p’jut,
Ta ne znaje, szczo wsi syły polju widdajut,

Szczo swjate wełyke połe syłu pryjmaje,
A Marusja Ukrajiwna toho ne widaje!

Oj, iz polja, jak na wolju, iszły kosari,
Ta ne buło Ukrajiwny u jiji dwori.

Swiżoprybranu mohyłu baczyły wony:
Tak stara j ne zrozumiła, chto ż jiji syny...