Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Pryjdy i zabłukaj w mojim sadu,
Mojim tjulpanam promowljaj rukamy,
I ja w trawu szczasływyj upadu;
Ni pohljadu ni słowa pomiż namy.
A mij dwijnyk kradetsja miż wikon,
Prominnja krowi, dzerkała ułamok,
Worożyt i kaminnym lisom zamok
Dowkoła tebe znow roste jak son.
De buw mij sad, z’jawywsja mur bez meż,
W joho bijnycjach temnych kruky krjaczut,
Ta znykne wse ce wmyt, koły pobaczu,
Twoje łyce w najwyszczij sered weż.
Kwaziamor
My pomrem ne w Paryżi
Eto
B’jutifuł Karpaty
Wertykal
Prosto kawa
Misjacznyj bljuz
Koły ty smijeszsja
Czujesz, myła
Etjud z woronamy
Dlja tebe
Ijeronim Bosch ChCh
Wiktorija
Idylija – pryswjata teatru im. Zańkoweckoji
Dydaktyczna wystawa w teatri Bohusławskoho
Zamok
Mene prynesły pid ranok
Pes