Ty powernys

Koły prokynus łysze zranku
Ja zrozumiju szczo buło i ne buło
A zaraz prosto do switanku
Daruj meni swoje tepło...
Widdam swoje

Możływo sumniwy z’jidajut
Możływo wse ne tam, j ne tak
Załysz ci sumniwy do ranku
Ne pożałkujesz... (2)

Pryspiw:
Ty powernys – ja namahajus
Zminytys sam, zminyty wse
Ty zrozumij – ja pominjajus
Ałe żyttja – ce prosto fars...

Trymaj swij spohad u dołonjach
Dlja tebe win, jak sonce j swit
I dosi tak bołyt u skronjach,
A u duszi łyszywsja slid...
Widdaw swoje

Możływo, żyty szcze nam rano
Ałe u kożnoho swij szljach
Dlja tebe ja jedynym stanu
Ty podołajesz... my podołajem...

Pryspiw

Ty u dal ne dywys, nawkruh rozdywys...
Bo wse znaczno błyżcze...

Pryspiw (2)