Pro neobchidnist zupynytysja

Pryspiw:
Ej, jow, man, ja ne rastaman,
U mikrofona ne chipan, ne czytaju ja pro płan.
Ej, jow, man, kożen obyraje sam,
I nawiszczo tobi spam, kraszcze widbuduj swij chram.
Ej, jow, man, w comu misti jde wijna,
Ej, jow, man, to je misto hricha,
Ej, jow, man, tut wsi na kurażi
Huljajut noczi i dni, potim samotni odni.

Tut zawżdy powno nowyn i powno istorij,
Kożen rozkaże pro swoje j czuże hore,
Tut kryczat "ni wijni", a sami kydajut kaminnja,
Tut ne poczuty słowa "probacz, meni duże prykro".

Dywni ljudy powsjudy, dywni ljudy w metro,
Wsi kudys pospiszajut w reżymi non-stop,
Żyty czesno ne modno, modno buty łychym,
Tak łehko piddatys spokusam z witryn.

Wse postijno po kołu – na robotu i w dim,
Pro szczo ty buw mrijaw, koły buw małym?
Możływo, tebe chtos pidminyw, naw’jazaw czużi roli,
Hroszi, włada, sława – os twoji nowi paroli.

Na żal, ałe żyttja ne perehraty na powtori,
Na żal, ałe żyttja – ce ne kino u monitori,
Zupynytys wczasno – os misija dlja nas
Zupynytys wczasno, poky dlja coho je szcze czas.

Pryspiw

Tut wsi pospiszajut, nawiszczo – ne znajut,
Żyttja jde po kołu, my prahnemo woli. (2 rjadky – 4)