Pro mriji ta pryhody

Mister Prometej, daj nebesnoho wohnju,
Prytczi Ezopa, na żal, nikudy ne wedut,
Afinska demokratija wpała, jak misto Jerychon,
I trysta spartanciw potrapyły w połon.

Kołos na Rodosi wże bilsze ne stojit
I do piramid cej swit dawno wże zwyk,
Dlja Odisseja ne załyszyły newidkrytych berehiw
I Orfej na arfi dohraje ostannij chit.

W serci Pawła teokratija, a w Iroda – tyran,
Afrodita buła brutalnoju, a Zews zawżdy buw p’jan,
Po Temzi na hondołach roz’jiżdżaje Posejdon
I des u Szwejcariji zahubywsja łehion.

Cezar ne ljubyt Nefertiti, wona powiryła w isłam,
Trojanskyj kiń peretworywsja w swjatkowyj karnawał,
Hippokrat obicjanok bilsze nikomu ne daje,
Win odrużywsja na Hidri – wona każe, szczo wse puste.

Pryspiw:
Cej swit dywowyżnyj, win pownyj pryhod
I cej czas pospiszaje, i cej czas, jak pisok,
Ty możesz żyty, radity, a możesz buty w żurbi,
Chej, kudy podiłysja wsi mriji twoji? (wes kupłet – 2)

Wiryty czy ne wiryty – os nowe pytannja,
Enej buw parubok motornyj i tikaw wid powstannja,
Des tam za obrijem mij kazkowyj kraj,
Moja Batkiwszczyna, mij nowyj raj.

Sam bery obyraj sobi nowi pryhody,
Zaraz tjażki czasy i nam brakuje herojiw,
Tak bahato kordoniw, tak bahato obraz,
Nam by wzjaty i skynuty wes cej bałast.

Cywilizacija polisiw – tymczasowyj etap,
Żywuczy w cij systemi ty ne budesz bahat,
Nam potriben Spartak, jakyj zwilnyt rabiw
Wid cijeji chworoby ekonomicznych borhiw.

Nam by pidnjaty witryła i w mandry pity
Po wsim kontynentam cijeji zemli,
Dosjahnuty mety, zdijsnyty bażannja,
Prożyty żyttja, a ne tjahty isnuwannja.

Pryspiw (2)